De 94. Psalm.
1. HErr GOtt, den de Rache tohört, GOtt, den de Rache tohört, lat Di sehn! Röm. [12, 19.]
2. Hev Di, Du de Welt ehr Richter, vergell de Hochmödigen, wat se verdeent. Ps. [7, 12.]
3. HErr, wa lang schüllt de Gottlosen, wa lang schüllt de Gottlosen prahlen!
4. Un so trotzig reden, un all, de Övel doht, sik rühmen?
5. HErr, se slagt Din Volk tonicht un plagt Din Arfdeel!
6. Wittfruens un Frömde bringt se um un makt de Waisen dod.
7. Un seggt: De HErr süht dat nich, un de GOtt Jacobs acht nich darup.
8. Markt doch, ji Narren mank dat Volk un ji Dohren, wann wüllt ji klok warrn? Ps. [92, 7.] Spr. 8, 5.
9. De dat Ohr plant hett, schull de nich hören, de dat Oog makt hett, schull de nich sehn? Spr. 20, 12.
10. De de Heiden tüchtigt, schull de nich strafen? De de Minschen lehrt, wat se weeten doht.
11. Awer de HErr weet de Minschen ehr Gedanken, dat se Nicks sünd. 1. Cor. [3, 20.]
12. Glücklich is, den Du, HErr, tüchtigen deihst un lehrst em dörch Din Gesetz. Spr. 3, 12. Ps. [25, 9.]
13. Dat he Geduld hett, wenn dat slecht geiht, bet den Gottlosen dat Graf torecht makt ward.
14. Denn de HErr ward Sin Volk nich vun Sik stöten, noch Sin Arf verlaten.
15. Denn Recht mutt doch Recht blieven un dat ward alle fromme Harten tofallen.
16. Wokeen steiht bi mi gegen de Boshaftigen? Wokeen tred to mi gegen de Öweldoers? Ps. [27, 10.]
17. Wenn de HErr mi nich helpen dä, so leeg min Seel schier in de Still.
18. Ik sprok: Min Fot is utgleden, awer Din Gnad, HErr, hett mi hollen. Ps. [73, 2.] Ebr. [12, 13.]
19. Ik harr veel Bedrövniß in min Hart, awer Dine Tröstungen makten min Seel vergnögt. 2. Cor. [1, 4.] [5.]
20. Du warrst ja niemals eens mit den schädlichen Stohl, de dat Gesetz öwel düden deiht. Jes. 10, 1.
21. Se rüst sik wedder den Gerechten sin Seel un verdammt unschüllig Blod.
22. Awer de HErr is min Schutz, min GOtt is min Toversicht sin Fels.
23. Un He ward se ehr Unrecht vergellen un ward se för ehr Bosheit vertilgen, de HErr, uns’ GOtt, ward se vertilgen. Ps. [55, 24.]