’s Gebet

von

Franz von Kobell.

A gar kleans Dirndl mit der Muatta

hat in der Kirch’ in Sunnta[180] bet’t,

und’s Maderl war so voller Andacht,

als wenn se’s halt recht nöti hätt;

dees hat der Muatta gar gut g’fall’n,

und nach der Kircha sagt dazua:

„Du bist amal a rechti Frummi[181],

du hast schon bet’t in aller Fruah’.

Was hast jetzt bet’t, dees muaßt ma sag’n,

du Schatzerl, du, so brav und nett.“

Und’s Madel sagt auf ihra Frag’n:

Daß d’ Kirch bald aus werd’, hab’ i bet’t!