’s Gebet
von
Franz von Kobell.
A gar kleans Dirndl mit der Muatta
hat in der Kirch’ in Sunnta[180] bet’t,
und’s Maderl war so voller Andacht,
als wenn se’s halt recht nöti hätt;
dees hat der Muatta gar gut g’fall’n,
und nach der Kircha sagt dazua:
„Du bist amal a rechti Frummi[181],
du hast schon bet’t in aller Fruah’.
Was hast jetzt bet’t, dees muaßt ma sag’n,
du Schatzerl, du, so brav und nett.“
Und’s Madel sagt auf ihra Frag’n:
„Daß d’ Kirch bald aus werd’, hab’ i bet’t!“