I.
Bull of Pope Boniface VIII. with regard to burials, which is supposed to have been misconstrued into a prohibition of dissection.
De Sepulturis, Bonifacius VIII. Corpora defunctorum exenternantes, et ea immaniter decoquentes, ut ossa a carnibus separata ferant sepelienda in terram suam, ipso facto sunt excommunicati.
Cap. I. Detestandae feritatis abusum, quem ex quodam more (Alias, modo) horribili nonnulli fideles improvide prosequuntur, nos piae intentionis ducti proposito, ne abusus praedicti saevitia ulterius corpora humana dilaceret, mentesque fidelium horrore commoveat, et perturbet auditum, digue decrevimus abolendum. Praefati namque fideles hujus suae improbandae utique consuetudinis vitio intendentes, si quisquam ex eis genere nobilis, vel dignitatis titulo insignitus, praesertim extra suarum partium limites debitum naturae persolvat, in suis, vel alienis remotis partibus sepultura electa; defuncti corpus ex quodam impiae pietatis affectu truculenter exenterant, ae illud membratim, vel in frusta immaniter concidentes, ea subsequenter aquis immersa exponunt ignibus decoquenda. Et tandem (ab ossibus tegumento carnis excusso) eadem ad partes praedictas mittunt, seu deferunt tumulanda. Quod non solum Divinae majestatis conspectui abominabile plurimum redditur, sed etiam humanae considerationis obtutibus occurrit vehementius abhorrendum. Volentes igitur (prout officii nostri debitum exigit), illud in hac parte remedium adhibere, per quod tantae abominationis, tantaeque immanitatis, et impietatis abusus penitus deleatur, nec extendatur ad alios; Apostolica auctoritate statuimus, et ordinamus, ut cum quis cujuscumque status, aut generis, seu dignitatis exstitent: in civitatibus, terris, seu locis, in quibus catholicae fidei cultus viget, diem de caetero claudet extremum circa corpora defunctorum hujusmodi abusus, vel similis nullatenus observetur, nec fidelium manus tanta immanitate foedentur. Sed ut defunctorum corpora sic impie, ac crudeliter non tractentur, et deferantur ad loca in quibus viventes eligerint sepeliri, aut in civitate, castro, vel loco ubi decesserint, vel loco vicino ecclesiasticae sepulturae tradantur ad tempus, ita, quod demum incineratis corporibus, aut alias ad loca ubi sepulturam eligerint, deportentur, et sepeliantur in eis. Nos enim si praedicti defuncti executor, vel executores, aut familiares ejus, seu quivis alii cujuscumque ordinis, conditionis, status aut gradus fuerint etiam si pontificali dignitate praefulgeant, aliquid contra hujusmodi nostri statuti, et ordinationis tenorem praesumpserint attentare defunctorum corpora sic inhumaniter et crudeliter pertractando, vel faciendo pertractari [{414}] excommunicationis sententiam (quam exnunc in ipsos plurimos) ipso facto se moverint incursuros, a qua non nisi per Apostolicam sedem (praeterquam in mortis articulo) possint absolutionis beneficium obtinere. Et nihilominus ille, cujus corpus sic inhumane tractatum fuerit, ecclesiastica careat sepultura. Nulli ergo, etc. Datum Latera. XII. Calen. Martii, Pontificatus nostri anno VI.