FERIA III.
AD OFFICIUM NOCT.
Jubes: et, in praeceps aquis
Repente confluentibus,
Prodit sub auras humidis
Exuta velis Arida.
Hanc tu colendam qui tuis,
Pater, dedisti filiis,
Quos orbis unus continet,
Fac una jungat caritas.
Nunc exulamus: sed tuam
Mox congregabis in domum
Te Patre dignos, qui pio
Amore fratres vixerint.
At, qui malignis artibus
Linguisque laedunt proximum,
A te repelles: hoc genus
Coelestis aula non capit.
En ipsa tellus improbos
Dudum laborans sustinet,
Ardetque non suae jugo
Corruptionis eximi.
Adoptionem nos quoque
Efflagitamus integram,
Cui nos sacrato Spiritus
Praedestinavit pignore.
Aeterna laus et gloria
Uni sit et trino Deo,
Diffusa per quem cordibus
Fraterna regnat caritas.
AD LAUDES.
Te principem summo, Deus,
Jubes amore diligi:
Tibi secundum protinus
Jubes amari proximum.
Amore fundatam tuo
Communionem respice,
Qua corpus unum plurimi,
Unum cor, una mens sumus.
Illam fides et veritas
Amabili stipant choro:
Obliquus hinc livor procul
Et litis ardor exulant.
Tu, pacis auctor, mutuos
Astringe nexus: da, Pater,
Gaudere fratrum gaudiis,
Da condolere fletibus.
Aeterna laus et gloria
Uni sit et trino Deo,
Qui moris unius sacra
Nos pacis in domo locat.
AD VESPERAS.
O quam juvat fratres, Deus,
Unum quibus Christus caput
Vitale robur sufficit,
Uno moveri spiritu!
Quam dulce laudes dicere
Una tibi cunctos domo,
Precumque ceu facta manu,
Inferre vim gratam tibi!
Hanc quisque diligat domum;
Hanc pace concors recreet:
Vae dira qui spargit malus
Dissensionum semina.
Sed damna cedunt in lucrum
Te, Christe, diligentibus;
Augent coronas praelia;
Prosuntque, dum nocent, mali.
Vox blanda saevit tristius,
Dum pectus incautum subit,
Lapsuque caeco dulcibus
Laudum venenis inficit.
Praesta, beata Trinitas,
Ut caritate mutua
Prosimus alter alteri,
Regnemus et polo simul.