FERIA V.
AD OFFICIUM NOCT.
Iisdem creati fluctibus
Pisces natant, volant aves:
Utrumque mortali genus
Paratur esca corpori.
Menti sed aeternae cibus
Debetur alter: haec Dei
Sermone vivit; hanc fovet
Coelestis et nutrit fides.
Quaesita Christi sanguine
Manavit in terras fides,
Et impiarum pectora
Victrix subegit gentium.
Fax illa puris cordibus
Monstrare coelos efficax,
Aeterna dignis incitat
Factis mereri praemia.
Sancti leonum, per fidem,
Mulsere rugitus: truces
Fregere regnantum minas;
Risere stridentes rogos.
Hac luce signatum, Deus,
Calcare dona tramitem,
Et caritatis uberes
Fructus eundo carpere.
Deo Patri sit gloria,
Ejusque soli Filio,
Sancto simul cum Spiritu,
Nunc, et per omne seculum.
AD LAUDES.
Dignas quis, O Deus, tibi
Laudes rependat, qui tuo
Pellis tenebras lumine,
Salutis et monstras viam?
Tu, quam jubes, donas fidem;
Haec cultui praeest tuo;
Haec mentis errores fugat;
Haec corda sursum dirigit.
Te destituta spiritu
Nil pompa sacrorum juvat:
Secreta puri blandius
Tibi litabunt pectoris.
Vox inde cordi consona
Vectigal exsolvet suum,
Et ad salutem libero
Prometur ore veritas.
O, qui superbos respuis,
Et simplices amas, Deus,
Ut crescat in nobis fides,
Cordis tumorem comprime.
Sit summa Patri gloria:
Sit summa Nato, qui fidem
Cruore fundavit suo:
Par sit tibi laus, Spiritus.
AD VESPERAS.
O fortis, O clemens Deus,
Salutis auctor, tu fidem
Nostris potenter insere,
Germen salutis, cordibus.
Hinc omne robur ducimus:
Haec arma nobis; hoc manus
Protecta scuto, flammea
Retundet hostis spicula.
Hinc fundimus preces tibi
Sacri sub umbra nominis;
Quo nititur spes omnium
Uno salutis pignore.
Placatus illo nomine,
Labantibus feres opem,
Dabisque, sanctam degener
Ne vita deturpet fidem.
Sit laus Patri, laus Filio:
Par sit tibi laus, Spiritus,
Infusa per quem cordibus
Relucet imis veritas.