HYMNI DE TEMPORE.

SABBATO ANTE DOMINICAM I. ETC. ADVENTUS.

AD VESPERAS.

Creator alme siderum,

Aeterna lux credentium,

Jesu Redemptor omnium,

Intende votis supplicum.

Qui, daemonis ne fraudibus

Periret orbis, impetu

Amoris actus, languidi

Mundi medela factus es.

Commune qui mundi nefas

Ut expiares, ad crucem

E Virginis Sacrario

Intacta prodis victima.

Cujus potestas gloriae,

Nomenque cum primum sonat.

Et Coelites, et inferi

Tremente curvantur genu.

Te deprecamur ultimae

Magnum diei Judicem;

Armis supernae gratiae

Defende nos ab hostibus.

Virtus, honor, laus, gloria,

Deo Patri, cum Filio,

Sancto simul Paraclito,

In saeculorum saecula.

PER ADVENTUM.

AD MATUTINUM.

Verbum supernum prodiens

E Patris aeterni sinu,

Qui natus orbi subvenis,

Labente cursu temporis;

Illumina nunc pectora,

Tuoque amore concrema;

Ut cor caduca deserens

Coeli voluptas impleat.

Ut cum tribunal Judicis

Damnabit igni noxios,

Et vox amica debitum

Vocabit ad coelum pios;

Non esca flammarum nigros

Volvamur inter turbines,

Vultu Dei sed compotes

Coeli fruamur gaudiis.

Patri, simulque Filio,

Tibique, sancte Spiritus,

Sicut fuit, sit jugiter

Saeclum per omne gloria.

AD LAUDES.

En clara vox redarguit

Obscura quaeque personans:

Procul fugentur somnia:

Ab alto Jesus promicat.

Mens jam resurgat torpida,

Non amplius jacens humi:

Sidus refulget jam novum,

Ut tollat omne noxium.

En Agnus ad nos mittitur

Laxare gratis debitum:

Omnes simul cum lacrymis

Precemur indulgentiam:

Ut cum secundo fulserit,

Metuque mundum cinxerit,

Non pro reatu puniat,

Sed nos pius tunc protegat.

Virtus, honor, laus, gloria

Deo Patri cum Filio,

Sancto simul Paraclito,

In saeculorum saecula.

IN NATIVITATE DOMINI.

AD VESPERAS.

Jesu Redemptor omnium,

Quem lucis ante originem

Parem Paternae gloriae

Pater supremus edidit.

Tu lumen, et splendor Patris,

Tu spes perennis omnium,

Intende quas fundunt preces

Tui per orbem servuli.

Memento, rerum Conditor,

Nostri quod olim corporis,

Sacrata ab alvo Virginis

Nascendo, formam sumpseris.

Testatur hoc praesens dies

Currens per anni circulum,

Quod solus e sinu Patris

Mundi salus adveneris.

Hunc astra, tellus, aequora,

Hunc omne, quod coelo subest,

Salutis Auctorem novae

Novo salutat cantico.

Et nos, beata quos sacri

Rigavit unda sanguinis,

Natalis ob diem tui

Hymni tributum solvimus.

Jesu, tibi sit gloria,

Qui natus es de Virgine,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

AD LAUDES.

A solis ortus cardine

Ad usque terrae limitem,

Christum canamus Principem,

Natum Maria Virgine.

Beatus auctor saeculi

Servile corpus induit,

Ut carne carnem liberans,

Ne perderet quos condidit.

Castae Parentis viscera

Coelestis intrat gratia;

Venter Puellae bajulat

Secreta, quae non noverat.

Domus pudici pectoris

Templum repente fit Dei:

Intacta nesciens virum,

Concepit alvo Filium.

Enititur puerpera,

Quem Gabriel praedixerat,

Quem ventre matris gestiens,

Baptista clausum senserat.

Foeno jacere pertulit:

Praesepe non abhorruit:

Et lacte modico pastus est,

Per quem nec ales esurit.

Gaudet chorus coelestium,

Et angeli canunt Deo:

Palamque fit pastoribus

Pastor, Creator omnium.

Jesu, tibi sit gloria,

Qui natus es de Virgine,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

IN FESTO SS. INNOCENTIUM.

AD MATUTINUM.

Audit tyrannus anxius

Adesse regum Principem,

Qui nomen Israel regat,

Teneatque David regiam.

Exclamat amens nuntio:

Successor instat, pellimur;

Satelles i, ferrum rape;

Perfunde cunas sanguine.

Quid proficit tantum nefas?

Quid crimen Herodem juvat?

Unus tot inter funera

Impune Christus tollitur.

Jesu, tibi sit gloria,

Qui natus es de Virgine,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

AD LAUDES.

Salvete flores Martyrum,

Quos lucis ipso in lumine

Christi insecutor sustulit,

Ceu turbo nascentes rosas.

Vos prima Christi victima,

Grex immolatorum tener,

Aram sub ipsam simplices

Palma et coronis luditis.

Jesu, tibi sit gloria,

Qui natus es de Virgine,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

IN EPIPHANIA DOMINI.

AD VESPERAS.

Crudelis Herodes, Deum

Regem venire quid times?

Non eripit mortalia,

Qui regna dat coelestia.

Ibant Magi, quam viderant,

Stellam sequentes praeviam:

Lumen requirunt lumine,

Deum fatentur munere.

Lavacra puri gurgitis

Coelestis Agnus attigit,

Peccata, quae non detulit,

Nos abluendo sustulit.

Novum genus potentiae:

Aquae rubescunt hydriae,

Vinumque jussa fundere,

Mutavit unda originem.

Jesu, tibi sit gloria,

Qui apparuisti gentibus,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

AD LAUDES.

O sola magnarum urbium

Major Bethlem, cui contigit

Ducem salutis coelitus

Incorporatum gignere:

Quem stella, quae solis rotam

Vincit decore ac lumine,

Venisse terris nuntiat

Cum carne terrestri Deum.

Videre postquam illum Magi,

Eoa promunt munera;

Stratique votis offerunt

Thus, myrrham, et aurum regium.

Regem Deumque annuntiant

Thesaurus et fragrans odor

Thuris Sabaei; ac myrrheus

Pulvis sepulchrum praedocet.

Jesu, tibi sit gloria,

Qui apparuisti gentibus,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

PER QUADRAGESIMAM.