LAMENTATIO URBIS NORVICEN.
O lacrymosa lues nimis, O quam flebile fatum!
Ignibus exosis, urbs veneranda, ruis;
Fulmina sive Jovis sive ultima fata vocabant,
vulcani rapidis ignibus ipsa peris.
Ah[662] decus, ah patriæ specie pulcherrima dudum!
Urbs Norvicensis labitur[663] in cineres.
Urbs, tibi quid referam? breviter tibi pauca reponam:
Prospera rara[664] manent, utere sorte tua;
Perpetuum mortale nihil, sors omnia versat:
Urbs miseranda, vale! sors miseranda tua est. 10
Skelton.[665]
[662] Ah ... ah] Ed. “Au ... au.”
[663] labitur] Ed. “labitar.”
[664] rara] Ed. “raro.”
[665] Skelton] Ed. “inifiranda Skelton:” the former word perhaps having been inserted by some mistake of the printer, whose eye had caught “miseranda” in the preceding line.