LAMENTATIO URBIS NORVICEN.

O lacrymosa lues nimis, O quam flebile fatum!

Ignibus exosis, urbs veneranda, ruis;

Fulmina sive Jovis sive ultima fata vocabant,

vulcani rapidis ignibus ipsa peris.

Ah[662] decus, ah patriæ specie pulcherrima dudum!

Urbs Norvicensis labitur[663] in cineres.

Urbs, tibi quid referam? breviter tibi pauca reponam:

Prospera rara[664] manent, utere sorte tua;

Perpetuum mortale nihil, sors omnia versat:

Urbs miseranda, vale! sors miseranda tua est. 10

Skelton.[665]

[662] Ah ... ah] Ed. “Au ... au.”

[663] labitur] Ed. “labitar.”

[664] rara] Ed. “raro.”

[665] Skelton] Ed. “inifiranda Skelton:” the former word perhaps having been inserted by some mistake of the printer, whose eye had caught “miseranda” in the preceding line.