CAPUT. 11.
De Monasterio Sinay, et reliquijs beatæ Catherinæ.
Mons Sinay appellatur ibi desertum Syn: quasi in radice montis istius habetur Coenobium Monachorum pergrande, cuius clausura in circuitu est firmata muris altis, et portis ferreis, pro metu bestiarum deserti. Hi Monachi sunt Arabes, et Græci, et in magno conuentu multum Deo deuoti: viuunt in magna abstinentia, vtentes simplicibus cibariis, de lotis et dactylis, et huiusmodi, nec vinum potantes, festis acceptis. Illic in Ecclesia Beatæ Virginis et matris Catherinæ semper lampades plurimæ sunt ardentes, nam habetur ibi plena copia olei oliuarum. A posteriori parte magni altaris monstratur locus, vbi Moysi apparuit Dominus in rubo ardente, ipsum rubum adhuc seruans, quem dum monachi intrant, semper se discalceant gratia illias verbi, quo Deus iussit Moysi ibidem, Solue calciamentum de pedibus tuis, locus enim in quo stas, terra sancta est: hunc locum appellant Bezeleel, id est, vmbra Dei. Et propè altare tribus gradibus in altitudine, habetur capsa, seu Tumba Alabastri, sanctissima continens ossa Virginis. Christiani qui ibidem morantur, cum magna reuerentia aduenientibus peregrinis, à Monachorum prælato, seu ab alio in hoc instituto, excipiuntur. Is quodam instrumento argenteo consueuit ossa defricare, siue linire, vt ex iis exeat modicum olei, velut parumper sudoris, quod tamen non apparet in colore sui tanquam olei seu Balsami, sed aliquantulum pluris magnitudinis. Et ex isto traditur interdum aliquid petentibus peregrinis, sed parùm, quia nec multùm exudat. Ostendere solent et caput ipsius Catherinæ cum inuolumento sanguinolento, et multas prætereà sanctas, et venerabiles reliquias, quæ omnia intuitus sum diligentur et sæpè, oculis indignis. Habent quoque in ista Ecclesia propriam Lampadem quilibet Monachorum, quæ imminente illius discessu lumen per diuinum miraculum variat vel extinguit. [Sidenote: Monarchorum sophismata.] Ego etiam curiosius super vno dubio quod priùs audieram, plures interrogationes feci ab aliquibus Monachorum, vtrum scilicet prælato eorum decedente semper successor per diuinum signum eligetetur: et vix tandem ab eis recepi responsum, quòd per vnum istorum miraculorum habetur successor, videlicit in missa sepulturæ defuncti omnibus Monachorum lampadibus extinctis, illius sola Dei nutu reaccenditur, quem fieri vult prælatum, vel de coelo inuenitur missus breuiculus super altare, inscriptum habens nomen prælati futuri. Intra hanc Ecclesiam nunquam musca, vel aranea, aut huiusmodi immundi vermiculi nascuntur, quod similiter per diuinum accidit miraculum: nam antè replebatur Ecclesia talibus immunditiis, et totus conuentus recederet ad construendum Ecclesiam in alio loco. Et ecce Dei genetrix virgo beata eis visibiliter obuiauit, iubens reuerti, et dicens nunquam Ecclesiam similibus infestari. In cuius obuiationis loco in ascensu procliuo huius montis per multos gradus construxerunt Ecclesiam, ædificium excellens, in honorem eiusdem virginis. Et alibuantò altius, per eiusdem montis ascensum est vetus Capella, quam vocant Eliæ Prophetæ, et locum specialiter appellant Horeb. A cuius latere in montis appendentia colitur vinea, quam nominant Iosuæ scophis, de qua quidam putare volunt, quod Sanctus Ioannes Euangelista eam primò plantauit. In superiori verò montis vertice, est Capella, quam dicunt Moysis, et illic rupis seruans adhuc corporis eius formam impressam dum se abscondit, viritus dominum respicere in facie. Locus quoque ibi ostenditur, in quo Deus tradidit ei decem mandata, siue legem proprio digito scriptam, et sub rupe cauerna in qua mansit ieiunus diebus 40. Ab hoc monte qui vocatur Mosi, restat via producta ad quartam Leucæ, vsque in montem qui dicitur Sanctæ Catherinæ per vallem speciosam, ac multùm frigidam. Circa eius medium habetur Ecclesia, nomine 40. Martyrum constructa, vbi interdum veniunt Monachi cantare missam: Hic mons est satis altior Monte Moysis, in cuius vertice Angeli Dei piè creduntur attulisse, et sepeliisse corpus sanctissimæ Martyris Catherinæ cum inuolumento capitis suprà dicto. Attamen in ipso certo sepulturæ loco, licèt quandoque stetit Capella, modò non est habitaculum, sed modicus aceruus petrarum. Notandum, quòd vterque horum montium potest vocari mons Sinay, eo quod totus circumiacens locus deserti Sin appellatur. Sur desertum inter mare Rubrum, et solitudinem Sinay. Desertum Sur idem Scriptura quod et Cades. Visitatis igitur à peregrinis his sacrosanctis memorijs, et valefacto Monachis, recommendant se eorum orationibus, et meritis: tuncque solet aliquid victualium offerri peregrinis, pro inchoanda via deserti Syriæ versus Ierusalem. Et sicut dixi de priori deserto, sic nec istud securè est peragrandum absque Drogemijs; id est, semitarum ductoribus, propter vastitudinem deserti.