“Abide With Me, Fast Falls the Eventide.”
Mecum habita, Domine! ultima labitur hora diei:
Quam tenebrae condensantur! Tu mecum habitato!
Deficiunt adjutores, atque omnia grata;
Tu, qui non spernes inopes, O mecum habitato!
Ad metam tenuis vitæ, properant rapidae horae;
Blanditiae pereunt, et transit gloria mundi:
Omnia mutari, corrumpique, undique vidi;
Tu qui immutatus remanes, O mecum habitato.
Te, Domine, est mihi nunc opus omni hora fugienti:
Tu solus valeas hostes mihi vincere saevos:
Tu solus firmum me, et salvum ducere possis:
In tranquillo, in turbinibus, Tu, O mecum habitato.
Hostes non timeo, quum Tu stas praesto beare;
Adversi casus faciles sunt absque dolore;
Terrores mortis, stimuli, et victoria, desunt;
Laetatusque exsultabo, nam mecum habitabis.
Mi juvenescenti, blandus Tu nempe favisti;
Ah me! quam brutus! quam perversusque remansi!
Non discessisti a me, saepe ut deserui Te:
O Domine, usque et ad extremum, Tu mecum habitato.
Ad oculos crucem dormitanti mihi monstra;
Illustra tenebras, et me erige visere coelos:
En, umbrae fugiunt! et mane rubescere coepit!
In vita, in morte, O Domine, O Tu mecum habitato!