LAURIGER HORATIUS.

Lauriger Horatius,
Quam dixisti verum! Fugit Euro citius
Tempus edax rerum. Chorus Ubi sunt, O pocula,
Dulciora melle, Rixae, pax, et oscula
Rubentis puellae? Crescit uva molliter,
Et puella crescit, Sed poeta turpiter
Sitiens canescit. Quid iuvat aeternitas
Nominis, amare Nisi terrae filias
Licet, et potare? TRANSLATION Horace, crowned with laurels bright,
Truly thou hast spoken; Time outspeeds the swift winds' flight,
Earthly power is broken. Chorus Give me cups that foaming rise,
Cups with fragrance laden, Pouting lips and smiling eyes,
Of a blushing maiden. Blooming grows the budding vine,
And the maid grows blooming; But the poet quaffs not wine,
Age is surely dooming. Who would grasp at empty fame?
'Tis a fleeting vision; But for love and wine we claim,
Sweetness all Elysian. —Tr. J. A. Pearce, Jr.

[AMERICA]

This singable Latin translation of America was made by Professor George D. Kellogg of Union College and appeared in The Classical Weekly.

Te cano, Patria,
candida, libera; te referet portus et exulum
et tumulus senum;
libera montium vox resonet. Te cano, Patria,
semper et atria ingenuum; laudo virentia
culmina, flumina;
sentio gaudia caelicolum. Sit modulatio!
libera natio dulce canat! labra vigentia,
ora faventia,
saxa silentia vox repleat! Tutor es unicus,
unus avum deus! Laudo libens. Patria luceat,
libera fulgeat,
vis tua muniat, Omnipotens!