LA VENTEGO (Daŭrigo).
(Vidu la komencon en Novembra Nro.).
AKTO I.
Sceno I. (daŭrigo).
(Revenas la Subestro.)
Subestro.—Faligu la grandmaston! vigle[3]! pli malsupren! Penu direkti la ŝipon al la maro! (Ekkrioj interne) Malbenon al tiuj kriegoj! Ili bruegas pli laŭte ol la blovado, aŭ eĉ nia propra kriado! ... (Revenas Sebastiano, Antonio kaj Gonzalo) Ree? ankoraŭ? Kion vi faros tie ĉi? Ĉu ni devos ĉesigi nian penadon kaj droni? Ĉu vi deziras iri al la marfundo?
Sebastiano.—Ha peston al via faringo, kriemulo,[4] blasfemanta malbenita hundo!
Subestro.—Nu, do, laboru vi mem!
Antonio.—Pendu, malbona hundo; pendu, filo de malvirtulino, insultema bruegulo! Ni ne tiel kiel vi timas droni.
Gonzalo.—Ho! lin mi asekuras[5] kontraŭ la dronado, kvankam la ŝipo ne estus pli fortika ol nuksa ŝelo.
Subestro.—Direktu la ŝipon! Du gradojn plie, al la maro ... haltu!
(Venas Maristoj tute akvokovritaj.)
Maristoj.—Ĉio estas perdita! ni preĝu! ni preĝu! Ĉio perdita! (Foriras ĉiuj)
Subestro.—
Gonzalo.—
Sebastiano.—
Antonio.—
Gonzalo.—
Antonio.—
Sebastiano.—
Gonzalo.—Nun, volonte, mi ŝanĝus mil mejlojn da marakvo nur por seka terpeco, longa erikejo,[8] bruniĝinta dornstipejo,[9] io ajn! Estu do la superega Volo! Sed mi preferus seke morti. (Foriras).
Sceno 2.—Sur insulo—antaŭ la ĉambreto de Prospero.
(Venas Prospero kaj Mirando.)
Mirando.—
... Suferis mi kun la malfeliĉuloj
Videble kiuj dronis en la ŝipo!
Kreitoj noblaj ili estis, eble,
Kaj, jen! nun estas ĉiuj disrompitaj ...
... Ĝemegoj ĝis la mia kor’ atingis!
Se ia dio estus mi potenca,
En teron volus mi trapuŝi maron,
Prefere ol engluti belan ŝipon
Ŝarĝitan tute je animoj homaj! ...
Prospero.—
Mirando.—
Prospero.—
Mirando.—
Prospero.—
(Demetas la mantelon).
(Daŭrigota).
FOOTNOTES:
[3] Cheerily, actively.
[4] Noise-maker, brawler.
[5] Insure.
[6] Tides.
[7] Alas!
[8] Heath.
[9] Prickly broom (or furze) patch.
[10] Vomit.
[11] Magic.