HELENA INSULA.
Avia Nereidum peragro loca, saxaque vasto
Circumfusa mari, sævis objecta procellis
Undique, et Australi sub sidere dissita longè.
Insula parva quidem est, latuitque incognita quondam,
Donec Ulyssipolis navale Tagique fluenta
Linquentes Nautæ, post dira pericula ponti
Vix tandem incolumes tenuerunt: tum, quia festo
Visa die est Helenes, Helenæ de nomine Terram
Dixerunt; nunc est productum nomen, Helēna.
Insula parva quidem, et nullos habitura colonos,
Ni procul a terris aliis, penitusque remota,
Opportuna foret lassis succurrere nautis,
Et requiem præbere brevem; namque omnia circum
Aspera sunt, nulloque hominum subigenda labore,
Sed tetra aspectu, et nigrantibus horrida saxis.
Utque Giganteo certamine credere fas est
Montesque scopulosque, quibus conscendere cœlum
Tentabant, Jovis irati sub fulmine et igne
Disjectos, jacuisse atrâ informique ruina;
Sic etiam hæc convulsa adeo confusaque Tellus
Stat, veluti ostendens dirupti rudera mundi.
Hæc Terræ est facies, Pelagi neque mitior ora,
Vix uno portu modicis adeunda carinis:
Cætera, præcisis saxis circumundique cincta,
Navibus accessum negat, exitiumque minatur.
At quamvis sit triste solum, sit inhospita circum
Ora maris, tamen omnino contemnere nolis;
Quippe coercendis Captivis non magis aptus
Est locus, aut toto custodia tutior orbe.
Non tali regione fuit, neque carcere septus
Ille, Tomitano qui flebilis Exul in agro
Fœmineas misera fundebat voce querelas:
Nec tam munito latebrosa Siberia claustro
Constringit Sontes, qui, propter crimina missi
Exilium in durum, per devia lustra ferarum
Errantes victum quærunt, multoque labore
Sollicitam tolerant vitam, quamvis ibi circum
Sepserit acris Hyems altæ nivis aggere terram,
Captivosque premat glaciali indagine cinctos.
Et certè nullo nec tempore nec regione
Vir talis tantusque severo carcere vixit
Inclusus, qualem nunc insula claudit Helēna;
Carcer captivo, et Captivus carcere dignus.
Illic Cyrneii Proles vesana parentis
Felix Prædo jacet, Bonaparte, haud utile mundo
Editus exemplum, terras tot posse sub uno
Esse viro. Cyrni fines, latebrasque suorum
Deseruit, fatale malum, fulmenque quod omnes
Percuteret pariter populos, et sidus iniquum
Gentibus, et monstrum non aversabile votis.
Quinctiam Oceano classes inferre parabat;
Isset in occasus, mundi devexa secutus,
Ambissetque polos: victrixque Britannia solùm
Hunc potuit finem vesano ponere Regi.
Ergo nunc tempus lætos agitare triumphos,
Tristia quandoquidem cessarunt bella per orbem;
Et, bello cessante, redit Pax optima terris,
Et secura Quies, jamtandem Pace reducta,
Salvaque Libertas, domito occlusoque Tyranno.
In this Poem ten lines together (a few words excepted) are taken from an eminent Latin classic; which the writer mentions to avoid the imputation of plagiarism, but presumes not to point them out to the learned reader.
ON
CAPT. SIR M. MURRAY,
WOUNDED AT THE WESTMINSTER ELECTION.
Quem neque Mars potuit, neque mox Neptunus in undis,
Illisa scopulo nave, domare virum,
Hunc ignota manus vulnusque ignobile stravit
Tentantem offenso sistere se populo.
Quid tibi cum populo tali in certamine, Nauta?
Horridior Marte est, surdior est scopulis.
At qui Te immeritum posuit discrimine tali,
Quam vellem Is tali vulnere concideret!