VERSI DA SCRIVERSI SOTTO IL RITRATTO DI VINCENZO MONTI.
Salve, o divino, a cui largì Natura
Il cor di Dante, e del suo Duca il canto!
Questo fia ’l grido dell’età futura:
Ma l’età che fu tua, tel dice in pianto.
VOLUCRES[1303]
Fortunatæ anates, quibus æther ridet apertus,
Liberaque in lato margine stagna patent!
Non hic intexto concludunt retia ferro,
Et superum prohibent invida tecta diem.
Cernimus, heu! frondes et non adeunda vireta,
Et queis misceri non datur alitibus.
Si quando immemores auris expandimus alas,
Tristibus a clathris penna repulsa cadit.
Nullos ver lusus dulcesve reducit amores,
Nulli nos nidi, garrula turba, cient.
Pro latice irriguo, læto pro murmure fontis,
Exhibet ignavas alveus arctus aquas.
Crudeles escæ, vestra dulcedine captæ,
Ducimus æternis otia carceribus!
[1303] Parlano gli Uccelli chiusi nelle gabbie dei Giardini pubblici di Milano, alle Anitre diguazzanti nel laghetto.
AD MICHAËLEM FERRUCIUM V. CL.
Alexander Manzoni[1304]
Sunt qui fidenter, venia vix hercule dignis,
Deposcunt laudum praemia carminibus:
Tu, pro laudandis, veniam, Vir docte, precaris:
Error utrimque; sed hic nobilis, ille miser.
Mediolani, a. d. VII calend. Januar., A. MDCCCLXX.
[1304] Questi versi rispondono a quelli che il Ferrucci, mutuandoli da Orazio, scrisse su un esemplare dei suoi distici latini a stampa, che mandò al Manzoni:
Gaudes carminibus, carmina possumus
Donare et veniam poscere muneri.