SONETTO
Or dunque, Ergasto mio, sappi ch'io vò
Onninamente partirmi di quà,
Che omai la fiera più soffrir non so
Vessazion, che il Creditor mi dà.
E fra me stesso meditando vo
Cheto, cheto venirmene costà,
Che se Marte v'infuria, orror non hò,
Nè se rigido è il Ciel, terror mi fa:
Che almen non vi sarà, chi possa me
Col brutto ceffo spaventar così,
Come fa il Creditor de' Giulj tre.
E se far dovrò debiti costì,
Non avrò tali Creditor, qual'è,
Che Dio ne scampi, il Creditor, che ho quì.