SCENA DRUGA

CIŻ — ANNA.

MAŁGORZATA

Zmęczona byłaś, moja biedna Anno?

Trochę, proszę pani...

Otwórz okno i wpuść nieco światła... Wstanę...

Otwierając okno i wyglądając na ulicę.

Proszę pani, doktor idzie.

Poczciwy doktor! Zawsze ode mnie zaczyna swoje wizyty... Gastonie, otwórz drzwi, kiedy będziesz wychodził... Anno, pomóż mi wstać!

Ale proszę pani...

Ja chcę!

Do zobaczenia!

Wychodzi.

Do zobaczenia!

Podnosi się i opada, wreszcie podtrzymywana przez Annę idzie do kanapy, doktor wchodzi na czas, aby ją posadzić.