SCENA DZIEWIĄTA

DYNDALSKI

zbierając kawałki swojego pisma

Jak co sobie ubrda²²¹ w głowie,

To i klinem nie wybije.

Żebym pisał, co się zowie,

Jak już długo z Bogiem żyję,

Tegom jeszcze nie powiedział;

Grzechem prezumpcyja²²² taka —

Ale jednak rad bym wiedział,

Czemum²²³ dzisiaj zszedł²²⁴ na żaka²²⁵?

Co on sobie — tylko proszę —

Mógł do tego «B» upatrzyć?

Co nie staje tej literze?

Czy brak w kształcie, czy brak w mierze?

Ot, krzyż Pański, a ja znoszę.

siada i składa kawałki