SCENA IV

Ubu, Ubica, rotmistrz Bardior.

UBU

No i co, rotmistrzu, jakże obiadek?

Wyborny, wyborny, z wyjątkiem grówna.

Ech, grówienko nie było złe.

Rzecz gustu.

Rotmistrzu Bardiorze, jestem skłonny zrobić cię księciem Litwy.

Jak to, a ja pana miałem za golca⁹, panie Ubu.

Za kilka dni, jeżeli zechcesz, będę panował w Polsce.

Zabije pan Wacława?

Nie jest głupi, hultaj: zgadł.

Jeśli chodzi o zabicie Wacława, lecę na to. Jestem jego śmiertelnym wrogiem i ręczę za swoich ludzi.

rzucając się, aby go uściskać

Och! Och! Bardzo cię kocham, Bardior.

Ech! Ty śmierdzisz, ojcze Ubu. Ty się nigdy nie myjesz?

Rzadko.

Nigdy!

Nastąpię ci na nogę.

Grówniszcze!

Idź już, Bardiorze, załatwiłem się z tobą. Ale, na moją zieloną świeczkę, przysięgam na starą Ubicę, że cię zrobię księciem Litwy.

Ale...

Cicho siedź, słodkie dziecię.

wychodzą