SCENA VI

Pałac Królewski Ubu, Ubica, rotmistrz Bardior.

UBU

Nie! Ja nie chcę. Chcecie mnie zrujnować dla tych obżorów?

Ależ ojcze Ubu, czy nie widzisz, że lud czeka pamiątki szczęśliwego wstąpienia na tron?

Jeśli nie każesz rozdać mięsiwa i złota, obalą cię w ciągu dwóch godzin.

Mięso, dobrze! Złoto, nie! Zabijcie trzy stare konie, to wystarczy dla tych paskudziarzy.

Sameś paskudziarz! Skąd ja przyszłam do takiego bydlaka?

Jeszcze raz mówię, że chcę zbić forsę, nie popuszczę ani grosika.

Kiedy się ma w rękach wszystkie skarby Polski!

Tak, wiem, że jest w kaplicy olbrzymi skarb, rozdamy go.

Nędzniku, jeśli się poważysz!...

Ależ ojcze Ubu, jeśli nie rozdasz pieniędzy, lud nie zechce płacić podatków.

Naprawdę?

Ależ tak!

Och, w takim razie godzę się na wszystko. Zgromadźcie trzy miliony, upieczcie sto pięćdziesiąt wołów i baranów, tym bardziej, że i mnie się okroi.

wychodzą