SCENA XIX

Ci sami i Chór.

ARCYCHMURA I

Dość tych swarów, dość napaści!

Ty wskaż, jakoś nam pradziady

Uczył; a ty swe zasady

Ukaż nowe, aby młody,

Słysząc wasze tu wywody,

Szkołę wybrał sądem własnym!

Zgoda na to.

Chętna zgoda.

Któryż pierwszy prawić będzie?

Przodem puszczę go z dworności.

A potem zerżnę mu jego orędzie,

Nowokute wyrazy i ostre dogryzki

Puszczając, jako strzały, prosto w jegomości:

W końcu, jeżeli piśnie, to mu oba pyski

I ślepie tak pokłuję umem, jak szerszenie,

Że zdechnie — biedne stworzenie!