SCENA PIĘTNASTA

Te same. Mężatka II.

MĘŻATKA II

uciekając, spostrzega Gromiwoję i woła

Len niełupiony! Oj, cóżem zrobiła...

W domu zmarnieje!

Patrzcie ją; ta miła

Len niełupiony wybrała się łupić!

Wracaj natychmiast!

Lecz na światło Zorzy,

Wracam w tej chwili, tylko, że go zmiędlę...

Nie będziesz międlić: znam ja tę robotę.

Na to międlenie każda ma ochotę!

Mężatka II cofa się zaperzona do poprzedniej, która się z tego cieszy.

Wychodzi powoli mężatka III.