SCENA V

Ciż, Anna i Aniela (podchodzą do nich)

ANIELA

Ach, moja Anno, będziem ją widziały!

Serce me, czuję, to raz drży, to skacze.

Ujrzym ją w blasku wielkości i chwały!

Wiesz ty co, siostro? Póki nie zobaczę,

Nie mogę jakoś wierzyć w sobie szczerze,

Żeby ta, którą cały świat ogłasza,

Której słuchają sam król i rycerze,

Żeby to była ona, siostra nasza!

Marsz słychać coraz bliżej.

Wątpisz? Za chwilę obaczymy same.

Już idą! Przeszli tryumfalną bramę!