CCXIV

Nigdy już — nigdy jako deszcz majowy

Moc wrażliwości serca nie ochłodzi,

Choć z woni, świateł i barw ciągle nowy

Urok i nowe uczucia wywodzi,

A potem w sercu niby skarb miodowy

Składa; sądzisz-li, że się nimi słodzi

Miód serca?... Gdzież tam! Wszak to w duszy twojej

Jest moc, co słodycz miodnych soków dwoi133.