CVII

Stoi w tej chwili niby u trójnoga

Namiętna Pytia⁴⁶⁷. Twarz natchnieniem płonie,

Wre w niej namiętność niespokojna, sroga,

Rozszarpująca serce niby konie

Stepowe; potem już chwieje się noga

I wargi jej drżą — i pochyla skronie,

I w dół podaje się cała złamana,

Skroń pulsującą chyląc na kolana.