LXIII
Don Juan, który został — nieszczęśliwy —
W żyjących wieszczów i sawantek gronie,
Mały odnosił zysk z jałowej niwy,
Lecz umiał cierpieć, będąc w „dobrym tonie”
Ćwiczony; gdy się przedmiot stawał ckliwy,
Zręcznie uciekał i tak żył w salonie
Śród wyższych duchów, radosny i grzeczny,
Nie jak cień, lecz jak promień — syn słoneczny.