LXXXV
Więc: „Carpe diem643, carpe”, bohaterze!
Jutro promienie nowego zarania
Błysną i znów je harpia jeszcze świeże
Pożre. Świat graczem jest. „Dokończcie grania,
Łotry!” — a niechaj każdy z was się strzeże
Mniej czynów niż słów; niechaj się osłania
Maską obłudy, niech chytrze udaje,
Niechaj nie będzie, niech się zawsze zdaje.