XXIII

Gdy zaklnę, to mi tak na sercu miło,

Jak gdybym tylko co Atanazego⁴⁴²

Klątwę przeczytał — iluż ją chwaliło! —

Nie wiem, czy która wroga złamanego

Z taką wspaniałą piorunuje siłą,

Tyle godności ma i poważnego

Nastroju, co ta; stroi też psałterze

Jak chmurę tęcza w napowietrznej sferze.