XXVIII

A gdy w dzień głuchy, milczący, zaspany,

Kiedy sirocco⁷²¹ wieje wśród oparu,

Gdy morze nawet rzuca brudne piany

I strumień toczy się mrukliwie z jaru,

A niebo ma ten kolor wyszarzany,

Tę niby trzeźwą antytezę żaru —

Jak miło (jeśli być co miłym może

W tym razie) spotkać jakieś dziewczę hoże!...