III.

Zasię¹³ zachwyt ekstazy tak łacno¹⁴ się dzieli,

A serce w ciszy modłów ukaja¹⁵ tak łzawe,

Że niejedna z nich długo w samotnej swej celi

Powtarza w letni wieczór kościelne swe „Ave”.

Stojąc w otwartym oknie, gdzie śni noc daleka,

Wznosi skrzydlatą jeszcze zasłonami głowę,

I długo w noc tęsknymi oczyma przewleka

Rozmodlonych gwiazd złotych ziarna różańcowe.

Przypisy:

1. skroś (daw.) — przez, poprzez, na wskroś. [przypis edytorski]

2. leństwo — poddaństwo, lenno, zależność wasala od seniora. [przypis edytorski]

3. gerania — dziś: geranium. [przypis edytorski]

4. pręty — dziś popr. forma N. lm: prętami. [przypis edytorski]

5. wirydarz — dziedziniec klasztorny a. ogród wewnątrz murów budynku, otoczony krużgankami. [przypis edytorski]

6. li (daw.) — tylko, jedyne. [przypis edytorski]

7. zbór — tu: zgromadzenie zakonne. [przypis edytorski]

8. nieszpór — tu: wieczorna modlitwa z brewiarza. [przypis edytorski]

9. gędzie — tu: gada, woła. [przypis edytorski]

10. procesyja — dziś popr. forma: procesja (tu użyta daw. forma dla zachowania rytmu wiersza). [przypis edytorski]

11. skwitać — tu: zakwitać, rozkwitać; kwitnąć. [przypis edytorski]

12. ogrojec (daw.) — ogród. [przypis edytorski]

13. zasię (daw.) — a, zaś. [przypis edytorski]

14. łacno (daw.) — łatwo. [przypis edytorski]

15. ukajać — dziś popr.: koić. [przypis edytorski]