Antymonachomachia

by Ignacy Krasicki

XIII

Tak brzeżna⁶⁰ skała, gdy niebo się chmurzy,

I groźne coraz zbliżają obłoki⁶¹,

Wzrusza się morze, grzmi chmura wśrzód burzy,

A choć uderza bałwan⁶² w brzeg wysoki,

Chociaż się w fluktach⁶³ zapienionych nurzy⁶⁴,

Chociaż szturm srogi rwie twarde opoki,

Trwa niewzruszona: pełzną wiatry chyże⁶⁵,

A bałwan hardy⁶⁶ piasek pod nią liże.