XVII
„Złorzeczyć, nie wiem, jeżeli85 przystoi
Tym, którzy tylko winni błogosławić86;
Jad bardziej ranę rozjątrza, niż goi —
Na cóż się próżnym87 narzekaniem bawić?
Nie z zemsty pozna Bóg, którzy są swoi:
Jeśli należy88, Jemu ją zostawić,
A choć nas boleść najsrożej dotyka,
Cierpieć, a milczeć — podział89 zakonnika.