XVIII
„Ten, który swoim naśladowcom wiernym
Za złe stokrotnie dobrem kazał płacić90,
Potrafi ulżyć troskom, choć niezmiernym,
Potrafi oddać, co możem utracić.
Zyskiem się zemsty nie zmożem91 mizernym,
Cierpliwość lepiej nas zdoła zbogacić92.
Darujmy!” Uciekł Honorat i mruczał,
A doktor westchnął, który go nauczał.