XXI

Na taki odgłos, jak piorunem tknięte,

Tłumy się braci ze wszystkich stron spieszą,

Rzucają prace i zabawy103 święte,

A, coraz większą gromadząc się rzeszą,

Tam idą, kędy104 żale rozpoczęte

Wynurzał105 starzec: wzmagają106 i cieszą.

Próżne107 starania! Honorat się trwoży,

Im bardziej miękczą, tym zjadlej108 się sroży109.