Człowiek i wilk
Szedł podróżny w wilczurze, zaszedł mu wilk drogę.
«Znaj z odzieży — rzekł człowiek — co jestem, co mogę».
Wprzód się rozśmiał, rzekł potem człeku19 wilk ponury:
«Znam, żeś słaby, gdy cudzej potrzebujesz skóry».
Szedł podróżny w wilczurze, zaszedł mu wilk drogę.
«Znaj z odzieży — rzekł człowiek — co jestem, co mogę».
Wprzód się rozśmiał, rzekł potem człeku19 wilk ponury:
«Znam, żeś słaby, gdy cudzej potrzebujesz skóry».