Rok pański 1687

Rok pański 1687 zacząłem tamże w Olszówce, gdzie już mi ekspirowała³⁹⁵³ arenda, to jest, rok jedenasty dzierżawy mojej. Wywoziłem tedy rzeczy po trosze do Madziarowa, bom już był Smogorzów puścił pasierbowi przed rokiem, a puściłem in eadem qualitate³⁹⁵⁴, jakom go odebrał i trzymał przez lat podobno 17, to jest, grunty dobre, wyprawne, które zastałem był po arendarzach bardzo zeszpecone: budynki dobre, restaurowane, sady poszczepione, lassy zapuszczone i nic nie naruszone, co jest raritas³⁹⁵⁵ u ojczymów, terminy prawne uspokojone, na które wiele łożyłem kosztu i pracy. Gdyż ś. p. pan Łącki kupił był tę majętność na sposoby; nie mając tak wiele piniędzy na zapłacenie jej, nazaciągał był długów u klasztorów i niektóre evictiones in fundo³⁹⁵⁶ zostawił; oprócz tego successores³⁹⁵⁷ pierwszej jego żony, de domo³⁹⁵⁸ Grodzickiej, czynili iure³⁹⁵⁹ o wniosek³⁹⁶⁰ jej, jako to panowie Gomoleńscy i Lubańscy. Więc że uterque³⁹⁶¹ pretendowali sobie proprietatem³⁹⁶² tej sukcessyjej, ja zaś tego potrzebowałem, żeby warownie³⁹⁶³ dać, komu de iure debebatur³⁹⁶⁴, i żeby drugi raz nie płacić jednej sumy, o to tedy między nami była dyskwizycyja³⁹⁶⁵, kłótnie, egzekucyje, najazdy, wyganiania, bitwy, consequenter³⁹⁶⁶ i basarunki, przez co ja straciłem wiele, a stąd i insze rodziły się okazyje z moją szkodą. To to tak pojąć wdowę z dziećmi i z kłopotami; pierwszy mąż zaciągnie długi, zostawi kłopoty, dzieci, litigia³⁹⁶⁷, a ty dla cudzych interessów uschniesz, zdrowie stracisz; co byś miał sobie uzbierać, wydasz na prawo i jeszcze zarobisz sobie na niewdzięczność miasto podziękowania. Ja to kładę pro memento³⁹⁶⁸; kto ma tak uczynić, do mnie na radę.

Na same tedy prawie wyderkafy³⁹⁶⁹, terminy prawne, wesela, obłóczyny, professyje³⁹⁷⁰ córek, których było pięć, pracowałem. Rachowałem jednak owe wydatki, których narachowało się przez te lata 40 tysięcy. To wszystko na jedno pasierba uniżenie a przyjaciół instancyją darowałem, nawet i dożywocia ustąpiłem, nic za nie nie wziąwszy; nawet pierzcień, który mi była dała żona na zmowę³⁹⁷¹, oddałem, żeby przy mnie nic nie przysychało cudzego. Przyznawali to sami jego krewni, żebym go był mógł wykwitować z Smogorzowa, gdybym był chciał.