Sęp
(z Alexandra Błoka)
Za kręgiem równy kreśląc krąg
Nad senną łąką sęp kołuje,
Przeszywa okiem bezmiar łąk. —
Nad synem matka popłakuje:
«Naści chleb jedz, pierś moją ssij,
Rośnij, krzyż noś, w pokorze żyj!»
Stulecia mkną i wojna grzmi,
Szaleje rokosz, sioła płoną —
A tyś ta sama zawsze wsi
W płaczącej krasie przeszłych dni
Rodzinna moja strono.
Kołuje sęp nad morzem łąk.
Zawodzi matka w krąg...
Przypisy:
1. Prut — rzeka graniczna pomiędzy Rumunią a Mołdawią, w południowo-wschodniej Europie, lewy dopływ Dunaju. [przypis edytorski]
2. kantyczka — popularna pieśń religijna; zbiór takich pieśni. [przypis edytorski]
3. moribund, morybund (z łac. moribundus) — umierający, bliski śmierci. [przypis edytorski]
4. zwolić — dziś: pozwolić. [przypis edytorski]
5. przeinaczyć — zmienić, przekręcić coś. [przypis edytorski]
6. dziatki (przestarz.) — dzieci. [przypis edytorski]
7. hołubić — tulić, otaczać opieką, troskliwie wychowywać. [przypis edytorski]
8. rzewność — żal, smutek, melancholia. [przypis edytorski]
9. Prut — rzeka graniczna pomiędzy Rumunią a Mołdawią, w południowo-wschodniej Europie, lewy dopływ Dunaju. [przypis edytorski]
10. Colas Breugnon — postać fikcyjna, tytułowy bohater powieści francuskiego noblisty Romaina Rollanda. [przypis edytorski]
11. strwożone — przestraszone. [przypis edytorski]
12. ambrozja — mit. gr. pokarm bogów, zapewniający im nieśmiertelność oraz wieczną młodość i piękność. [przypis edytorski]
13. Dionizos — mit. gr. bóg ekstazy religijnej, sił witalnych natury, wina. Związany z życiem pozagrobowym. Przedstawiany zazwyczaj jako dojrzały, brodaty mężczyzna, albo młodzieniec o długich włosach. [przypis edytorski]
14. świątek — wykonana przez ludowego artystę figura świętego. [przypis edytorski]
15. wszędy (daw.) — wszędzie. [przypis edytorski]
16. miesiąc (daw.) — księżyc. [przypis edytorski]
17. frasobliwy (daw.) — zmartwiony, skłonny do zmartwień. [przypis edytorski]
18. firmament — niebo. [przypis edytorski]
20. Komandor — postać z legendy o Don Juanie. Według jednej z wersji (podanie doczekało się wielu interpretacji tak literackich, jak i operowych) Komandor zginął z ręki Don Juana, w pojedynku o honor córki, Donny Anny. Zmarłemu wystawiono posąg, potem dla żartu wezwany przez Don Juana na ucztę. Zaproszona figura przybyła i zabrała uwodziciela do piekła. [przypis edytorski]
21. Błok, Aleksandr (1880–1921) — rosyjski poeta i dramatopisarz, przedstawiciel europejskiego symbolizmu. W swojej twórczości poruszał tematy mistyczne i historiozoficzne. Autor między innymi cyklu Wiersze o Pięknej Damie, dramatu Buda jarmarczna i niedokończonego poematu Odwet. Wiersz Kroki komandora napisał w 1912. Aleksandr Błok jest właściwym autorem Kroków komandora, a Jerzy Liebert przełożył wiersz z rosyjskiego na polski. [przypis edytorski]
22. Błok, Aleksandr (1880–1921) — rosyjski poeta i dramatopisarz, przedstawiciel europejskiego symbolizmu. W swojej twórczości poruszał tematy mistyczne i historiozoficzne. Autor między innymi cyklu Wiersze o Pięknej Damie, dramatu Buda jarmarczna i niedokończonego poematu Odwet. Aleksandr Błok jest właściwym autorem tego utworu, a Jerzy Liebert tłumaczem. [przypis edytorski]
23. miesięczny (daw.) — księżycowy. [przypis edytorski]
24. wtórzyć (daw.) — wtórować. [przypis edytorski]
25. klangor — głos przelatujących ptaków. [przypis edytorski]