SCENA DWUNASTA

DON JUAN, POSĄG KOMANDORA, SGANAREL, FIOŁEK, WĄTRÓBKA.

DON JUAN

do swoich ludzi:

Krzesło i nakrycie. Prędko. Don Juan i posąg siadają do stołu; do Sganarela: Dalej, siadaj i ty.

Panie... już mi się nie chce jeść.

Siadaj tutaj, powiadam. Pić dawajcie. Za zdrowie komandora! W twoje ręce, Sganarelu! Nalejże mu wina.

Panie... już mi się nie chce pić.

Pij i zaśpiewaj nam coś, aby uczcić komandora.

Panie... mam katar.

Nic nie szkodzi. Dalej! do służby: A wy śpiewajcie do wtóru.

Dosyć już, don Juanie. Zapraszam cię na jutro do siebie, na wieczerzę. Czy będziesz miał odwagę?

Owszem, przyjdę samowtór⁴⁶ ze Sganarelem.

Ślicznie dziękuję, ja jutro poszczę.

do Sganarela:

Poświeć!

Kogo niebo prowadzi, ten światła nie potrzebuje.