SCENA DZIEWIĄTA

MARCYNA, SGANAREL, ŁUKASZ.

MARCYNA

do Łukasza

Ach, Boże! ledwom trafiła do tego domu! Powiedzcież mi, co się stało z lekarzem, którego wam poleciłam?

Właśnie go będą wieszać.

Co! Wieszać mego męża! Boże! I cóż on uczynił?

Pomógł wykraść córkę naszego pana.

Jak to! Drogi mężu, to prawda, że mają cię powiesić?

Sama widzisz. Ach, ach!

I ty dałbyś się uśmiercić w obecności tylu osób?

A cóż mam robić?

Gdybyś choć skończył rąbać nasz las, miałabym jakąś pociechę.

Oddal się stąd, rozdzierasz mi serce.

Nie, zostanę tu, aby ci dodawać odwagi. Nie oddalę się, póki nie ujrzę, jak wisisz.

Och, och!