SCENA SIÓDMA

GERONT, SGANAREL.

GERONT

Cóż to są za środki, panie doktorze, które wymieniłeś przed chwilą? Zdaje mi się, że nigdy o nich nie słyszałem.

Środki te bywają stosowane tylko w gwałtownej potrzebie.

Widziałeś pan kiedy podobne zuchwalstwo?

Dziewczęta bywają niekiedy uparte.

Nie wyobrażasz sobie, jak ona jest zacietrzewiona w tym Leandrze.

Gorącość krwi oddziaływa w ten sposób na młode umysły.

Co do mnie, od chwili jak odkryłem gwałtowność tego uczucia, trzymałem córkę ustawicznie pod kluczem.

Mądrze pan czyniłeś.

Nie dopuszczałem między nimi do najmniejszego zbliżenia.

Bardzo słusznie.

Gdybym ścierpiał, aby się choć raz zobaczyli, jeszcze by z tego wynikło jakie szaleństwo.

Bez wątpienia.

Obawiam się, iż byłaby zdolna z nim uciec.

Roztropna przezorność.

Ostrzeżono mnie, że on czyni wszelkie wysiłki, aby się z nią porozumieć.

A to szelma!

Ale mu się nie uda.

Rozumie się.

Potrafię temu zapobiec.

Nie na głupiego trafił: musiałby wstać bardzo rano, aby pana oszukać.