SCENA ÓSMA

Klitander, Henryka.

KLITANDER

Choć pomoc tak przychylna wspiera sprawę moją,

Serce twe najsilniejszą jest dla mnie ostoją.

Możesz ufać na wieki w jego płomień żywy.

Gdy ono po mej stronie, muszę być szczęśliwy.

Widziałeś, jak je chciano pogwałcić w wyborze.

Póki ono mi sprzyja, o nic się nie trwożę.

Wszystko zrobię, by mogła się ziścić chęć słodka,

A jeśli mimo wszystko zawód nas w tym spotka,

Znam schronienie, co mnie już na wieki przygarnie

I złamanego serca utuli męczarnie.

Niechajże niebo broni, abym w tej potrzebie

Takich dowodów uczuć doznawał od ciebie.