XXV

Radość bez niebezpieczeństwa

traci swe największe wdzięki.

Choć wolną jesteś jak Tais¹²¹,

twórz nieistniejące lęki.

Luby mógłby wchodzić drzwiami?

Każ, niechaj przez okno włazi.

Niechaj na ciebie spojrzawszy

strachem twoim się przerazi.

Z krzykiem: «Jesteście zgubieni!»

niech wpadnie sprytna służąca.

Wówczas bladego młodzieńca

ukryj w szafie, cała drżąca...

Ale po tych niepokojach

otwórz mu słodkie ramiona...

Niech odurzy go, upoi

rozkosz niczym nie zmącona...