9

Gdy ziemia uśnie, księżyc wartę trzyma

I nocne wiatry oblatują ciszę,

I sen ciemięzcy czujność ukołysze;

Bezpieczna wtedy pod jego oczyma,

Ochoczą młodzież radość przywoływa17,

Gdzie na nią czeka swoboda szczęśliwa.

Poniżej miasta, ponad brzegiem, dołem,

Sędziwe lipy, Dniepru wód strażnice,

Stoją poważnie z płowiejącym czołem:

Tam się na huczne schodzą wieczornice

Rześcy parobcy i hoże dziewice.

A gdy nad jasnym sinych wód rozlewem

I brzeg zasiędą, i uwieńczą wzgórki,

I wiatry Dniepru poślą z cichym śpiewem,

I wnet uderzą w piszczałki, bandurki18,

Wierzysz natenczas, że to czarów siła

Zaklętą ucztę w nocy wyprawiła.