SCENA 1
IZAAK
Synu mój.
EZAW
Owom ja.
IZAAK
Widzisz, żem się zestarzał, a nie wiem dnia śmierci mojej. Weźmi broń twoją, sajdak i łuk a wynijdź na pole: a gdy polując co ugodzisz, uczyń mi stąd potrawę, jako wiesz wolę moją i przynieś, abym jadł i aby błogosławiła tobie dusza moja, niż umrę.
EZAW
odchodzi
IZAAK
oddala się
REBEKA
wchodzi
JAKÓB
idzie za matką