CI
Uciekać! w pędy! gonić! to śmierć Ducha!
To Ducha śmierć, te wieńce, chwalba miła.
Uciekać! Pędzą, — puszcza złomów głucha
skalne ścienice zaporą stawiła;
gruz sypie, — w przepaść, — ucho za nim słucha,
jak pogłos długi czas skala odbiła. —
Dalej! W pęd dalej! — podkowy wraz prysną,
raz wraz wykrotem jałowcu odcisną.