SCENA III

Radczyni, Haneczka, Zosia

HANECZKA

Ach, cioteczko, ciotusieńko!

Co, serdeńko?

Tamci tańczą, my stoimy;

chcemy tańczyć także i my.

Może który z panów zechce?

Z nikim z panów tańczyć nie chcę.

Potańcujcie trochę same.

My byśmy chciały z drużbami,

z tymi, co pawimi piórami

zamiatają pułap izby²⁸.

Poszłybyście tam do ciżby?

To tak miło, miło w ścisku.

Oni się tam gniotą, tłoczą

i ni stąd, ni zowąd naraz

trzask, prask, biją się po pysku;

to nie dla was.

My wrócimy zaraz.

Cóżeś ty dziś tak wesoła?

Odgarnij se włosy z czoła.

Raz dokoła, raz dokoła!

Ciotusieńka zła okropnie,

zła okrutnie — a przelotnie —

zaraz buzię pocałuję.

Hanka zawsze swego dopnie.

Niech się panna wytańcuje.