Psalm XI

Dixit injustus ut delinquat in semet ipso¹⁶⁸.

Na mięszania i rozrywania sejmów

Rzekł niesprawiedliwy sam w sobie, aby grzeszył: a zmrużywszy oczy, nie chciał się oglądać na bojaźń Bożą.

Nie chciał zrozumieć przewrotności umysłu swego, ani uważał¹⁷⁰, że w zgubie ojczyzny i samemu zginąć przyjdzie.

I tak zdradliwie mówił przeciwko matce własnej; a gorszy pasierba¹⁷¹, piersi te lżył, które go karmiły.

Głowa jego nie myśliła¹⁷² o dobro pospolitem¹⁷³, ale żeby się dobrze mieć, by¹⁷⁴ i złe czyniąc; a nienasycona podwyższenia chciwość¹⁷⁵ nie chciała się obejrzeć na prawo przystojności¹⁷⁶.

Ojczyzna w uściech¹⁷⁷ i obrona jej, a w sercu kończyste żądło jak węda u hipokryty.

Stąd uczynił się rzecznikiem w skomo¹⁷⁸ na obronę dobra pospolitego, a pod pokrywką publiki, tai zawziętość¹⁷⁹ sejmu rozerwania.

Mówiąc skrycie sam w sobie: Cóż mi za to pieczołowanie¹⁸⁰ o ojczyznie? kiedy inszą¹⁸¹ drogą pomogę sobie do dobrego mienia.

Droga cnoty przykra, nagroda zasług niepewna, wdzięczność za odwagi omyla; a gdy występków nie karzą, grzeszyłby, kto by dobrze czynił.

I tak udaje się przeciwną od gościńca ścieżką; a między sobie podobnymi rozsiewa ducha przeciwieństwa.

Ród jaszczurczy i właściwe Judasza pokolenie; bo i ten Pana w rękę całując, dla błahego kwestu¹⁸², ojczyznę własną przedaje.

Psia natura, która węchem pożywienia śledzi; a znalazłszy, na plugawem ścierwie opada.

Widzisz to, Boże, czuły wolności naszej stróżu, i grozisz pomstą zdrajcy; któryś tego balsamu wolności przez „nie pozwalam”, w truciznę obracać nie kazał.

Ale jako bezoar¹⁸³ w zakrytem naczyniu zachować był powinien: on go teraz, datkiem przekupiony, na niezdrowie pospolite używa.

Idzie jednak za zdrajcą, choć leniwa Nemezis¹⁸⁴, a wyzionąwszy niecnotliwy wziątek¹⁸⁵, samego czeka judaszowskie myto¹⁸⁶.

Upadną, upadną ci, którzy ojczyznie źle służą; a plemię cnotliwego na to miejsce dziedziczyć będzie.

Wyżeną¹⁸⁷ przekupionego ojca Cherheles potomków z domu, a ze złego zbioru drobna dziatwa nie ucieszy się.

Jeno¹⁸⁸ szpetna sława aż do obmierżenia zostanie i będzie pamiątka jego w pośmiewisku tak, jako onego, który w Efezie bóżnicę Diany zapalił¹⁸⁹.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi świętemu etc¹⁹⁰.