SCENA PIĄTA

Tamże. Inny pokój w domu Antoniusza.

Spotykają się Enobarbus i Eros.

ENOBARBUS

Jakże się masz, przyjacielu Erosie?

EROS

Otrzymaliśmy niezwykłe wieści, panie.

ENOBARBUS

Cóż takiego?

EROS

Cezar i Lepidus napadli na Pompejusza.

ENOBARBUS

To stare. Jakiż wynik?

EROS

Skorzystawszy z jego pomocy w wojnie z Pompejuszem, Cezar teraz zaprzeczył mu równego stanowiska, nie pozwolił mu uczestniczyć w triumfie, co więcej, zarzucił mu, że dawniej pisał listy do Pompejusza, na podstawie własnego oskarżenia go uwięził³¹⁹ — i tak biedny trzeci jest pod kluczem, dopóki go śmierć nie wyzwoli z więzienia.

ENOBARBUS

Więc teraz, świecie, dwie masz tylko szczęki.

Wrzuć między nie swój cały zapas strawy,

A jeszcze będą żuły się wzajemnie.

Gdzie jest Antoniusz?

EROS

Chodzi po ogrodzie,

O tak³²⁰ — kopnięciem zmiata źdźbła z swej drogi,

Wykrzyka: » Głupi Lepid!«. Chce na gardle

Pokarać tego ze setników swoich,

Co Pompejusza zamordował³²¹.

ENOBARBUS

Nasza

Potężna flota jest gotowa.

EROS

Przeciw

Italii, przeciw Cezarowi. Nadto

Wiedz, Domicjuszu, że cię pan mój wzywa

Natychmiast — wieści mogłem był odłożyć

Na później.

ENOBARBUS

Pewnie z tego nic nie będzie,

Lecz niechby było! Prowadź mnie do niego.

EROS

Pójdź, panie.