IV
I otoż wieczór, już po nieszporze165,
Sadoch ze swemi w środku kościoła
Klęczy na ziemi, do Marii woła,
I pieśń Maryi nuci w pokorze:
Pieśń
Zawitaj Królowo, o Matko i Pani!
Zawitaj o nasza nadziejo!
Do Ciebie Adama synowie wygnani,
Z ziemskiego padołu, ze łzawéj otchłani,
Wzdychają i gorzkie łzy leją. —
Nam serce obsiadły i kolce, i ciernie,
I burze szaleją, i gromy w nas biją,
Zwróć ku nam Twe oczy! o zwróć miłosiernie!
Pośpiesz nam ku wsparciu Maryjo!
........................................