II
Już ty śpiéwasz skowroneczku, już też i ja orzę.
Lecisz w niebo, za oraczem pomódl się niebożę!
Mów, żeś krążąc wedle sioła4 widział biédy nasze,
W głodzie wiosna niewesoła jako wiosny ptasze,
Człowiek świtem ze snu wskrześnie, ale rąk nie dźwiga,
Chciałby śpiéwać świętą pieśnię5, głodna pierś zastyga,
Za nic wiosny widok rzewny i kraśna6 jutrzenka,
Gdy co ranka dzwon cerkiewny po umarłym stęka: —
Dziatwa jęczy, człek się błąka, z łez świata nie baczy7 —
Wiosną życie dla skowronka, a śmierć dla oraczy —
Módl się ptaszku! Bóg wzruszony doda nam opieki,
I niech będzie pochwalony, na wieki, na wieki!!
10 kwietnia 1851
Przypisy:
1. Już ty śpiéwasz skowroneczku, już też i ja orzę — piérwszy wiérsz wzięty jest ze znanéj staréj śpiewki Gawińskiego. [przypis autorski]
2. sercu gwoli (daw.) — zgodnie z sercem. [przypis edytorski]
3. z anioły — dziś popr.: z aniołami. [przypis edytorski]
4. sioło — wieś. [przypis edytorski]
5. pieśnię — dziś popr.: pieśń. [przypis edytorski]
6. kraśny (daw., gw.) — piękny. [przypis edytorski]
7. baczyć (daw., gw.) — tu: widzieć, dostrzegać. [przypis edytorski]