XIII

Póki szlachta z zaścianków święte przodki moje,

Byli panom potrzebni na sejmy i boje,

Głaskali nas, poili w uprzejméj postaci,

I nosiliśmy imię: miłościwych braci —

Minęły stare czasy, a wśród różnéj zmiany,

I braterstwo, i miłość zapomniały pany,

Czytasz z pańskich postępków i na pańskiéj twarzy

Pogardę i szyderstwo z herbownych nędzarzy. —

Staroświeckiego szczęścia nie znaczno ni śladu.

Oj panisko! Złe lata...

PODRÓŻNY

Daj pokój, mój dziadu,

Wy będziecie na świecie potrzebni na nowo,

Nie na sejmik z pałaszem, lecz z piórem, lecz z głową,

Świat — to szérokie pole, pełno na nim chleba —

Tylko uczyć się trzeba i pracować trzeba,

Wydobywać hart duszy, co śpi w poniewierce,

A herbem szlachetności wypiętnować serce —

Bywało nasza szlachta, czy w wojennej chwili,

Czy rozprawia na sejmie, czy puchar wychyli,

Znał ją świat i podziwiał potęgę olbrzyma; —

Dzisiaj, gdy wojen, sejmów i pucharów nié ma,

Niech nasz umysł — u świata na podziw zasłuży.

Bądź zdrów panie Podkowa! —

ŻEBRAK

Szczęśliwéj podróży!

1 grudnia 1850

Przypisy:

1. Zaścianek Podkowa. Gawęda szlachecka z 1812 roku — w obecnéj gawędzie, któréj za tło służył wypadek miejscowy, staraliśmy się oddać szlachtę zaściankową litewską, z jéj obrazem myśli, z jéj dykcją, z jéj przestarzałémi wyobrażeniami, a zarazem zwrócić uwagę téj licznéj klasy ludności naszéj na tyle obszernych zawodów otwartych dziś każdemu, kto chce w świecie pożytecznie pracować, zawodów, o których przykuta do szczupłego kawałka pola, drobna szlachta nasza, ani chce miéć wyobrażenia. [przypis autorski]

2. niewczasu — niewygoda; brak odpoczynku. [przypis edytorski]

3. popas — postój w podróży (szczególnie odbywanej konno); tu: gospoda, zajazd. [przypis edytorski]

4. czuć — tu: czuwać. [przypis edytorski]

5. dybać — tu: iść, podążać. [przypis edytorski]

6. sadziba — siedziba, posiadłość. [przypis edytorski]

7. narzeczon — nazwany. [przypis edytorski]

8. klejnot — tu: herb szlachecki. [przypis edytorski]

9. parentela — pokrewieństwo; rodzina. [przypis edytorski]

10. mosanie — skrócony zwrot grzecznościowy: waszmość panie, Wasza Miłość Panie. [przypis edytorski]

11. murog — siano najlepszej jakości. [przypis edytorski]

12. trędzla — właśc. tręzla; daw. uzda. [przypis edytorski]

13. tandem (łac.) — nareszcie, w końcu. [przypis edytorski]

14. półwłocza — pół włóki; włóka: daw. miara powierzchni, równa 30 morgom; mórg a. morga (z niem.; pol. jutrzyna) była to powierzchnia gruntu, którą może jeden człowiek w jeden dzień roboczy (od rana do południa) zaorać pojedynczym zaprzęgiem; włóka oznaczała obszar, jaki można zabronować (włóką, czyli broną) w tym samym czasie i w ten sam sposób; przeliczano ją potem na ok. 17–18 ha. [przypis edytorski]

15. usechłszy — dziś popr.: uschnąwszy. [przypis edytorski]

16. Veni creator (łac.) — przybądź stwórco; pierwsze słowa pieśni do Ducha Św. [przypis edytorski]

17. zahardzieć — zhardzieć; stać się pysznym, pogardliwym wobec innych. [przypis edytorski]

18. w dzień świętego Marcina — 11 listopada. [przypis edytorski]

19. adwent (z łac. adventus: przyjście) — okres (zwykle czterotygodniowy, liczony kolejnymi niedzielami) poprzedzający święta Bożego Narodzenia (25 grudnia a. 6 stycznia) w kościołach chrześcijańskich. [przypis edytorski]

20. święty Jerzy — 23 kwietnia. [przypis edytorski]