III.

Aquelle puro espirito encastoado;
No delicado corpo que vos vieis,
Sò consentia ser de vòs amado,
Porque o divino amor lhe consentieis;
E pois que Deos aos Ceos o tinha dado,
E vòs só do emprestado possueis,
Porque haveis de chorar de ver que Deos,
Da terra quer levar o que he dos Ceos?